Sznur pompowy jest najważniejszą częścią systemu pompowego, ponieważ stanowi połączenie między naziemną jednostką pompową
a pompą wgłębną. Ma kilka tysięcy stóp długości i maksymalną średnicę nieco ponad cal.
Sznur prętów składa się z pojedynczych prętów, połączonych ze sobą, aż do osiągnięcia wymaganej głębokości pompowania.
Wczesne instalacje pompowe wykorzystywały drewniane drążki, zazwyczaj wykonane z hikory, które miały stalowe okucia końcowe ułatwiające łączenie
prętów. W miarę wzrostu średnich głębokości odwiertów i zapotrzebowania na większą wytrzymałość prętów, pojawiły się w pełni stalowe pręty.
Są to lite stalowe pręty z kuto-poszerzanymi końcami, przystosowanymi do gwintów męskich lub żeńskich, konstrukcja, która pozostała niezmieniona.
Najważniejsze ulepszenia w metodach produkcji prętów na przestrzeni lat to zastosowanie obróbki cieplnej
w celu poprawy odporności na korozję, lepsze konstrukcje trzpieni oraz zastosowanie walcowania zamiast cięcia do wykonania niezbędnych
gwintów.
![]()